Wij van de RSA moesten de reünie van de RSA plannen. Er werd op die reünie gevierd dat de RSA 25 jaar bestond. Met foto's van de vorige reünies en met telefoonboeken en het geheugen van de (bege)leiding begonnen wij het opsporen van de oud leden. Er achter kwamen of ze verhuisd waren, een ander telefoonnummer hadden, of dat ze getrouwd waren en nu een andere achternaam hadden; allemaal moeilijkheden bij het opsporen van deze veteranen.
Na enkele weken hadden we dit gedaan. We hadden dus nu een lijst van
(ex-)RSA leden en hun gegevens. Nu konden we dus uitnodigingen gaan ontwerpen en versturen om de ex-leden te laten weten van de reünie. Ondertussen waren we bezig met de planning van de reünie zelf. De activiteiten, hoe lang het zou duren, er moest natuurlijk wat te eten en te drinken aanwezig zijn en er moest een begroting worden gemaakt. Wij stortten ons dus met enthousiasme op deze taken. Spellen werden bedacht en gepland, boodschappenlijstjes gemaakt, en een bezoek aan de supermarkt ennnnnn...de slijter!
De dag zelf, zaterdag, werd gevuld met de planning. de reünie vond 's middags plaats. Vroege vogels, brave op tijd zijnde personen en telaatkomers druppelden achter elkaar binnen. De leeftijd verschilden hemelsbreed van mensen die net bij de RSA weg waren of ouwe luitjes die de grondleggers waren van de RSA zoals wij die nu kennen. Wij zelf, de leden van de RSA nu, hielpen bij het verwelkomen, doorsturen, inschrijven en coördineren van de mensenmassa. Hapjes en drankjes werden klaargezet en algauw waren er al verschillende groepjes met elkaar in gesprek onder het genot van koffie, thee of speculaas, herinneringen ophalend of oude foto's bekijkend. En hopelijk niet oude koeien uit de sloot halend.
Na deze beginfase werd deze groep mensen in groepjes verdeeld die zich dan stortten aan de olympische kampioenschappen RSA 2002. Paalhangen, paalwerpen, bierviltjes happen en nog veel meer, we kennen ze allemaal nog wel die gouwe ouwe wedstrijden. Dit was goed voor een middag vol wedstrijden. Na de wedstrijden stroomde iedereen weer naar binnen en stortte zich weder op koffie, thee en speculaas, nu versterkt door frisdranken als cola etc. , knabbeltjes als chips en nootjes en ook een al dan niet grote of geringe hoeveelheid aan alcohol. Vooral wijn en natuurlijk: Bas aan de tap. Wat hij overigens uitstekend deed.
De uitslagen van de wedstrijden werden bekend gemaakt en de winnaar van elk onderdeel werd beloond met een stuk chocola. Daarna werden de lichten uitgedaan en keek de hele zaal naar oude en nieuwe filmpjes gemaakt door, voor en over de RSA. Sommigen van de humoristische filmpjes waren nog al beschamend voor ons, namelijk speelden wij daar in. Dat stukje over de roze rubber club zal mij nog jaren achtervolgen vrees ik.
Na deze kleine bioscoop was er weer tijd voor het consumeren van hoeveelheden eten en drinken en het ophalen van oude herinneringen, en lekker bijkletsen. Langzamerhand druppelde het clubhuis leeg. Wij begonnen met het opruimen en afwassen maar ook wij zijn mensen dus we aten eerst samen patat. Daarna vonden wij nog wat blijver in ons eigen RSA lokaal. Tegen de tijd dat het clubhuis helemaal geleegd was van veteranen en ex-leden, en de zooi was opgeruimd hoefden we niet meer anderen te bedienen maar begonnen we aan de zelfbediening tijdens het kijken van een aantal films. Ergens tussen na middernacht en erg vroeg in de ochtend kropen we ons nest in. Zondag ochtend nog wat opruimen en afsluiten, en de RSA reünie 2002 was beëindigd. Een geslaagd weekend.