Zoals sommige mensen nog wel weten bestond onze groep in 2002 al 85 jaar. Ter gelegenheid hiervan heeft een commissie een kamp geregeld voor alle leden van de groep. Alles stond in het thema van cowboys en indianen die met de huifkar het nieuwe land moesten ontdekken. Hierna volgt een verhaal wat er dat weekend allemaal is gebeurd en wie de nieuwe burgemeester van het nieuwe land is geworden.
Wat hebben wij ook allemaal weer gedaan? Je kan onze tocht zien op de plattegrond hier onder:
Na aankomst op het Wueste Wenk terrein zijn wij met z'n allen in een huifkar gestapt en vertrokken. Iedereen is 's morgens eerst gebrandmerkt. En we hebben mooie glimmende kettingen en een eigen VLAG gemaakt. Hiermee konden wij weer geld verdienen, want hoe rijker hoe beter.
Na de schaft gingen wij gauw verder op pad. Hierbij hebben wij indianen achtervolgd; met een paard door en onder de weg , vervolgens door een doolhof van allerlei touwen om als beloning via een vlot onze snoep terug te halen die midden de rivier dobberde. In het bos tussen de bomen hebben wij echte wilde paarden getemd. Onderweg ontstond er ook onrust waardoor er flink wat geduelleerd is, gelukkig niet met echte kogels maar met .........water!!
Natuurlijk hebben wij ons als echte westerlingen gestort op de eerste de beste ......GOUDADER. In de zandbakken en met ruwe zeefjes werden de goudklompjes gezeefd. Daarnaast was er ook nog het grote werk ........ op de rand van een modderpoel gaan liggen en graaien naar de grote goudklompen die er in liggen........... heb jij al wat gevonden ......... goud ......goud, ik wil goud! Er heerste echte goudkoorts.
Na de overval op de postkoets werd aan het einde van de dag al het geld en goud bewaard in de kluis van de bank,..........ja, een echte kluis! Vervolgens hebben wij onze hongerige buikjes rond gegeten met overheerlijke gebakken aardappels, salade en natuurlijk spareribs met veel lekkere vette saus. Een spectaculair einde van de maaltijd gebeurde door middel van toetje met vuurwerk! heftig!
's Avonds zijn wij met z'n allen, ook ouders, familie etc, naar de Saloon vertrokken. Hier is een fantastische show door de speltakken in elkaar gezet. De bevers waren aanwezig als echte linedancers, de cowboy-dancers (esta's) waren aanwezig met een mega show, daarna kwam het zielige verhaal van het skippie paard opgevoerd door de PV. Vervolgens kwamen de Daltons langs die volgens een elegante dame gered moesten worden door Lucky Luck (RSA). En dan was er het zielige levensverhaal van de beruchte bankrover Bankrobbing Bob uitgebeeld door de Pivo's.
Na onze Saloonavond zijn wij met z'n allen richting het kampvuur vertrokken. Hier hebben we lekker gezongen. Ter gelegenheid van ons 85 jarig bestaan hadden Willy en Anne een lied gemaakt en na een paar keer oefenen wisten wij het allemaal; Na 85 jaar...................... ja, onze schorre keeltjes deden de volgende dag zeer, maar het was wel weer gezellig... Om onze keeltjes weer een beetje te smeren stonden er toen allerlei drankjes en hapjes klaar, heel lekker!!!
Na enige verfrissing kwam het spectaculaire einde voor de jongste speltakken en ouders in de vorm van een echte Line Dance Act. Verschillende liedjes en stapjes werden ons geshowd voordat wij zelf in actie moesten komen. Op een rustige melodie kwamen wij in actie. Een stapje naar links, rechts een paar stappen, naar achteren, draaien ....best wel moeilijk.
Alleen een groepje Die Hards hielden het vol en een gezamenlijke act werd opgevoerd. Dit was het einde van een heftige dag.
De pivo's hadden ons al gewaarschuwd voor Bankrobbing Bob, en terecht...... 's Avonds kwam hij stiekem langs, overviel de bank en weg was al het geld. In de late uurtjes hebben de oudjes hem achtervolgd door de bossen. Waar ze eerst doorheen moesten zien te komen met hun goede smokkeltechnieken. Maar daar was Bob hun te slim af en moesten ze over het ravijn om hem uiteindelijk boven in de boom te vinden met veel........ heel veel geld, ons geld! Dat wouden we natuurlijk terug. Dus moesten ze allemaal de boom in of klimmen naar de boom toe. Uiteindelijk hadden ze Bob te pakken en hebben het geld en Bob weer mee terug genomen. De Sheriff heeft toen Bob naar de grote gevangenis gebracht. Met het geld dichtbij ons hart is iedereen toen gaan slapen.
Na een overheerlijk ontbijt kon iedereen zijn geld proberen te verdubbelen in de Saloon, deze was helemaal omgetoverd tot een ouderwetse gokhal. Er werd flink gewonnen maar soms ook verloren. Iedereen was heel fanatiek bezig zodat wij niet in de gaten hadden dat er enkele personen waren verdwenen. Door middel van een grootscheepse zoektocht belanden wij in het bos waar een heuse indianenstam aanwezig was.
Een cowboy en cowgirl waren gegijzeld en vervolgens vastgebonden boven in een grote boom. De indianen wilden in ruil allemaal mooie dingen zoals kettingen, maar helaas niemand had die meegenomen. De indianen werden een beetje kwaad en namen de rest van de cowboys en girls gevangen. Degenen die nog niet gevangen waren door de indianen wouden na lang nadenken wel alle zakjes met geld ruilen voor iedereen die de indianen vast hadden gebonden aan de boom. Toen de indianen tevreden waren wou het opperhoofd met ons de vredespijp roken. Dat hebben we gedaan en gezamenlijk zijn we naar het terrein teruggegaan.
Terug bij ons eigen terrein kon het gaan gebeuren.... wat?? Nou daadwerkelijk land veroveren. Want wij zijn aangekomen in het nieuwe land, maar iedereen wil natuurlijk zijn eigen stukje grond. Om een eigen plekje te krijgen moesten wel een aantal voorbereidingen worden getroffen. Er moesten houten paaltjes worden gekocht en touw om het land af te zetten. Omdat sommige families geen geld hadden moest er eerst geruild worden met de indianen, zij hadden wel geld maar wilden liever mooie glimmende en kleurrijke spulletjes. Dus zo begon de ruil met kettingen en eindigde met vlaggen, kleding, bankjes............ zelfs het vlot werd aan de indianen verkocht.
Vervolgens konden de mensen in de Winkel van Sinkel touw en zo gaan kopen. Het was één grote gekke bende waar de bedragen over de toonbank vlogen, het leek wel de huidige Wall Street beurs met zoveel handel. Uiteindelijk had iedereen touw en houten balkjes.
Op volgorde van geld ging iedereen boven aan de heuvel staan om vervolgens naar beneden te rennen en het beste stukje land te veroveren. Binnen een paar tellen renden de cow-people in het rond, de ene liep naar de goudmijn, de ander de rivier en weer een ander naar het vruchtbare bos en zo had iedereen toch zijn eigen stukje grond verovert en de vlag geplant.
Nu iedereen een plekje had gevonden in het nieuwe dorp was er nog één klein probleempje, het dorp had geen burgemeester.
Maar hoe kies je nou een burgemeester?
De meeste slimme man of vrouw moest burgemeester worden. Zo gezegd zo gedaan. De dorpoudsten verzamelden zich en gingen naar diegene op zoek. Door middel van een hele strenge selectie werd het groepje die het land rondom de waterput hadden veroverd tot de slimste mensen benoemd. Uit dit groepje mocht elke cowboy zijn eigen praatje houden en door middel van een democratische stemming werd er een burgemeester gekozen. De uiteindelijke burgermeester werd........Max, die voor alle mensen wilde zorgen en het nieuwe dorp kon eindelijk worden opgebouwd.
Zo kwam er een einde aan deze boeiende en niet te vergeten hele spannende karavaantocht.
Vermoeid gingen alle cowgirls, cowboys en indianen terug naar huis in het jaar 2002.
De RSA bestaat dit jaar 25 jaar en ter gelegenheid daarvan hadden zij voor zaterdag de karavaantocht georganiseerd. Een onderdeel was de zeefdruk waardoor het logo gecombineerd is.